Μήνυμα
Τοῦ Τῆς Αἰγίνης Ἁγίου
ταπεινοῦ
Νεκτάριου !
Τῆς
3/10/11 – 11/10/11 – 15/9/2012
Δημοσίευσις
τμηματική.
β'
τμῆμα
Καὶ
μὴν ξεχνᾶτε κάτι : Ἂν τιμοῦσα τὰ
μπαλωμένα ράσα μου, εἶναι ὄχι μόνο
διότι ἤμουν "ἄντρας" ἀπέναντι
εἰς τὰ παντελόνια μου, ἀλλὰ διότι ἡ
καρδιά μου εἶχε γίνει σουρωτῆρι νὰ
ὉΜοιράζει
Τὴν Ἀγάπη Τῆς Χάρης Τῆς Παναγιᾶς Εἰς
ΟΛΟΥΣ
!
Νεκτάριος.
11/10/11
Καὶ
ναί, Εἶχα Κάρμα, ἐπιτέλους δὲν εἶναι
κακὸ Νὰ
Ὁμολογεῖτε τὸ Κάρμα σας, Τραγικὰ
Αἰώνια Ἁμαρτία Εἶναι νὰ κρύβεστε πίσω
ἀπὸ τὸ δάκτυλό σας, ἢ τὰ δάκτυλα ἄλλων,
ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἔχουν τὸ Κάρμα
τους, ἀλλὰ ποτὲ ἐσεῖς.... ὡς τόσες
φορὲς
αὐτὸ
τὸ εἴδαμε νὰ γίνεται ὡς Ἔργο Παροχῆς
Ὑπηρεσιῶν ὑπὲρ Θηρίων, ἀκόμα καὶ
μέσα εἰς Σπήλαια Λεόντων «Τοῦ
Θεοῦ !».
Σᾶς
ἔχει λεχθεῖ τόσες φορὲς εἰς ΔΙΑΛογισμό,
ὅτι Ὁ Ἰωάννης Ὁ Εὐαγγελιστὴς δὲν
ἔγραψε τὴν Ἀποκάλυψιν,
ἀλλὰ ταύτη, τοῦ Ἐδόθη, ὅμως ἐκεῖνος
τότε, εἰδῶν τὸ Αἷμα Ὁλοζώντανο ὡς
καταγραφὴ ἐκ ΤοῦἘγκρεγκὸρ τῆς Γῆς,
ἐπάνω του εἰς τὰ δικά του χέρια, ἀπὸ
τὰ δικά του “Κάρματος Δεσμῶν” Χρέη
ἔναντι αὐτοῦ (δηλαδὴ
Τοῦ Ἐγκρεγκὸρ) καὶ
αὐτῆς (δηλαδὴ
Τῆς Γῆς),
τὴν
ὑπαγόρευσε εἰς τὸν ὑποτακτικό του.
Οὗτος
ἔγγραφε πᾶν ὅ,τι Ὁ Ἰωάννης ἄκουγε
καὶ ἔβλεπε, καὶ τοῦ μετέδιδε εἰς
λόγια, ἀλλὰ μὲ τὴν σειρά του, ὁ
ὑποτακτικὸς λόγῳ τῶν δικῶν τοῦ,
ἐπίσης καρμικῶν προβλημάτων, κατὰ τὴν
διάρκεια τῆς ὑπαγόρευσης, ναί, ὄχι
μόνον μερικὲς φράσεις δὲν ἦταν αὐτές,
πού ἄκουγε ἐκ τοῦ στόματος Τοῦ
Ἰωάννη, ἀλλὰ πᾶν ὅ,τι τὸ θηρίο ἔλεγε
εἰς τὸν ὑποτακτικό ! Διότι
Ὁ Ἰωάννης ναὶ μὲν Εἶχε τὴν Ἄδεια
τότε, νὰ λαμβάνει Ἐκ Τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ
ὄχι ὁ ὑποτακτικὸς ἔχειν τὴν Πνευματικήν
Προστασίαν ἐκ τῶν λόγων, τῶν ἐν
παραλλήλῳ χωροχρόνῳ ἐκπεμφθέντων
παρὰ καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ θηρίου
! Βεβαίως ὅταν προσετέθη ἡ φράσις περὶ
τοῦ "νὰ
μὴν ἀλλαχτεῖ τίποτα",
καὶ ὁ Ἰωάννης μετὰ διάβασε "τί"
εἶχε γραφτεῖ, γνωρίζων τοὺς συμβολισμούς,
ἀντελήφθη "Τί"
ἔγινε, ἀλλὰ δὲν εἶχε πιὰ Τὴν Ἄδεια
νὰ τὰ ἀλλάξει... καὶ Μόνο
Τότε,
ἐνθυμήθη καὶ συνειδητοποίησε
ἡ καρδιά του, "Τί"
προσπαθοῦσε Ἀγωνιωδῶς, Νὰ Ἐκφράσει
Ὁ Χριστὸς εἰς αὐτόν, ἀπὸ Τὸν Σταυρό,
καὶ ἔφυγε πάλι διὰ τὴν Ἔφεσο.
Ποτὲ
δὲν εἶναι ἀργὰ νὰ μετανιώνεις… ἀρκεῖ,
{Ναὶ
ΑΡΚΕΙ
!}
ἡ Μετάνοιά σου,
νὰ
εἶναι ἀπὸ καρδιᾶς ὡσὰν
«Νὰ
ΕΙΝΑΙ !» «Ὁ Θεὸς !»
μπροστά
σου,
«Ἐκεῖνος
!»
καὶ ἐσὺ Μόνοι σας,
ὡς
βιώνουμε ὅλοι μας μετὰ τὴν ἀπενσάρκωσίν
μας
μπροστά
«Τοῦ
!» καὶ
μπροστὰ ἀπὸ Τοὺς 24 «Τοῦ
!».
Νεκτάριος
.
15/9/2012
Καὶ
κάτι ἀκόμα : Ὅταν προσπαθεῖς νὰ
μετανοιώσεις καὶ εἶσαι ἐκεῖ κακομοίρη
μου ἐνσαρκωμένος, μὴ παίξεις θέατρο
"δῆθεν"
μετανοιώνοντας, προσπάθησε τὸ ΜΕΓΙΣΤΟ
νὰ εἶσαι Τίμιος Ἔναντι «Τοῦ
Θεοῦ
!»...
Μὴ
ξεχνᾷς Ὅτι «ΕΚΕΙΝΟΣ
!» «ΞΕΡΕΙ !»...
δὲν
χρειάζεται νὰ πεθάνεις
«Γιά
Νὰ Μάθει !»
τὶς
ἁμαρτίες σου εἰς ἔργα,
καὶ
εἰς παραλείψεις ἔργων.
Διότι
«ΕΚΕΙΝΟΣ
!»
«ΞΕΡΕΙ
!»
πρὶν
πεθάνεις
τὸ
κάθε "Τί"
ἀπὸ ὅσα ἔχεις κάνει.
Γρηγορεῖτε
ὅλοι σας καὶ ὄχι μόνο ὅσοι ὀνομάζεστε
Ἰωάννηδες, διότι οὔτε τοῦβλο δὲν θὰ
βρεῖτε ὄρθιο εἰς λίγο καιρό, ἀπὸ ὅ,τι
ὄντας βυθισμένοι ἐν Τῇ Φαυλότητι Τῆς
Ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Θηρίο, ὑμεῖς τοῦ
προσφέρατε, ὡς τὸ καλύτερο δῶρο ἐκ
τοῦ κάθε ἐαυτοῦ σᾶς...
Ἐκεῖνο ναί,
φυσικά σᾶς εἶναι Ὑπόχρεο, ἀλλὰ καὶ
«Ὁ
Θεὸς !»
ἐπίσης
!
Φυσικὰ καὶ εἶχα κάρμα, καὶ κλαίω,
ναὶ ἐγὼ ὁ ἀχρεῖος, ποὺ κάποιοι ᾖρθαν
νὰ πληρώσουν τὴν τελευταία σταγόνα
ἀπὸ τοὺς τόκους μου, διὰ νὰ μὴν
δημιουργηθεῖ τὸ παραμικρὸ “σκόπτημα”,
τὸ παραμικρὸ, ὄχι χαλίκι μόνο ἄμμου,
ἀλλὰ οὔτε μόριο ἄμμου ἑπόμενη
ἐπανείσοδό μου. Καὶ ξέρετε διατί ; Ἀπὸ
Ἀγάπη διὰ τά χάλια μου… πού δὲν πρόλαβα
εἰς τήν κάθε μου ἐνσάρκωσιν νὰ διορθώσω.
Κάποιοι τὰ μάζευαν κρυφὰ ἀπὸ μένα,
ὄχι ὅμως ἀπό
«Τὸν
Θεό !»,
καὶ
«Τοῦ
!» ἔλεγαν
: "Αὐτὸ
γιὰ μᾶς
Θεούλη
!»,
«Ἄσε
!»
τό νὰ τὸ πληρώσουμε ἐμεῖς, ὄχι αὐτός…
θὰ τοῦ πέσει βαρὺ
εἰς
τὰ ἅγια χέρια του…" καὶ
«Ὁ
Θεός !»,
τὸ
«Δέχτηκε
!»
...
Τὴν
Καρδιὰ τοὺς περιβάλλω, μὲ τὴν Ἀγάπη
μου. Ναὶ, ἐγὼ τὸ μηδαμινὸ τίποτα,
μπροστά τους, Αὐτὴν Τὴν Ἅγια Τους
Καρδιὰ καὶ Τὸ Αἷμα Τους
πού
Σκορποῦν γιὰ μένα Τιμῶ.
"Τιμῆστε
Ναί,
Τὴν
Δικαιοσύνη «Τοῦ
Θεοῦ !»
ὅσο
ΖΕΙΤΕ !
Ὄχι
ὅταν φύγετε ἀπὸ ἐκεῖ, τότε, δὲν
μπορεῖτε νὰ Τὴν τιμήσετε, (ἀλλὰ
καὶ κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ τῆς γῆς
ζωντανοὺς διὰ ἐσὰς)
τότε
ἐκεῖ "ποῦ"
θὰ φτάσετε Τὴν ΑΠΟΔέχεστε
!".
Καὶ
νά μὴν περιμένετε νὰ τὴν γνωρίσετε,
μόνο ὅταν ἐσεῖς περάσετε τὸν Ρουβικώνα
Τοῦ Ἄλλου Κόσμου, διότι ἐκεῖ θὰ εἶναι
ἀργά ... πολὺ ~ πολὺ ἀργά..
Πόσοι
ἀκοῦν… ; Λίγοι !
Ἀκόμα
πιὸ λίγοι νοιώθουν…
Ἀκόμα
πιὸ λίγοι ἀντιλαμβάνονται...
Πόσοι
ἔρχονται μὲ συντριβὴ καρδιᾶς ἶνα
λάβουν Μετάληψη Ἀγάπης ἐκ Τῶν Λόγων
"Ποὺ"
«Τὸ
Μεγάλο Πνεῦμα !»,
μᾶς «Δίνει
!»,
καὶ ἠμεῖς ἐν Τῷ Ἀοράτῳ Κόσμω «Τοῦ
!»,
διὰ
ὑμᾶς, γονυπετεῖς μὲ συντριβὴν καρδιᾶς
λαμβάνοντας Τὸν Λόγο
«Τοῦ
!»,
νὰ
σᾶς Τὸν ἐκφράσουμε ;
Πόσοι ἀντελήφθησαν
ποιὰ Δόξα Ὑπηρετῶ, ἐν τῇ ταπεινότητί
μου, καὶ ὄχι ποιὸς εἶμαι. Ναὶ ἐκ τῆς
κάθε παρουσίας μου, πού εἶχα ἀνάμεσά
σας ;
Οὔτε ἐγὼ, ἔχω ἔρθει μιὰ φορά.
Οὔτε καὶ Ὁ Sananda
! Κανείς μας...
Ἀποδεχτεῖτε τὴν
Μετενσάρκωσιν, διότι ἂν δὲν τὴν
Ἀποδεχτεῖτε, δὲν θὰ μπορέσετε νὰ
ἐπιβιώσετε πουθενά,
μετὰ Τὸν Χρόνο Τῆς Πάυσης.
Ἐκεῖ,
θὰ δεῖτε ΟΛΕΣ
τὶς
Ἀποδείξεις ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΕΣ
μπροστὰ
σᾶς, καθὼς καὶ τῆς Μετεμψύχωσης, καθὼς
καὶ ἐλάχιστοι πιά μόνον, θὰ βιώσουν
Τὴν ΣΥΝΑλήθεια
τῆς Μετενσωμάτωσης.
Δὲν
εἶναι ὅλα διά ὅλους,
ποτέ
δὲν ἤσαν ὅλα διὰ ὅλους,
ἀλλὰ
Πάντα «Ὁ
Θεὸς !»
Ὅλες
τὶς Δυνατότητες,
σᾶς
τὶς
«Προσέφερε
!»
εἰς
ΟΛΟΥΣ
καὶ
«ΕΚΕΙΝΟΣ
!» ἀπὸ
ΑΓΑΠΗ
διὰ
ἐσὰς
«ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ
!»
Νὰ
σᾶς
Τὶς
«Προσφέρει
!»
Ἕως
Τὸ Χωροχρόνο Παύσης «Τοῦ
!»,
ἀρκεῖ
ἐσεῖς νὰ πεῖτε :
"Θεέ
μου Συγχώρα μέ, ἔσφαλα ..."
Μικρότατος
Νεκτάριος.
15/9/2012
μία
τελευταία λέξη :
Ναί,
«Ὁ
Πανάγαθος !» «Εἶχε Προσφέρει !» Μέσα
Εἰς Ὑψίστην
Φιλευσπλαγχνίαν «Τοῦ
!»,
τὴν Δυνητικὴν Δυνατότητα νὰ Τὸν
Ὑπηρετήσουμε ξανά, τόσο ὁ Ὑπέρτατος
Αὐλὸς Τῆς Δύναμης, γνωστός σας σὰν
Παΐσιος, ὅσο καὶ ἡ ἡμετέρα ἁμαρτωλὴ
ταπεινότης.
Διὰ
νὰ ἐξιλεώσουμε τὸ ἐλάχιστον κοκκίδιον
ἄμμου κάρματος μᾶς
μέν,
ἀλλὰ, προσδίδοντας δὲ, εἰς τὴν
Ἀνθρωπότητα «Τοῦ
!»,
ἕνα Βατῆρα
Ἀνάτασης, ἕνα Βατῆρα
ἘΛπίδος,
λίγο διαφορετικό, ἶνα Τὴν Ὑπηρεσία
ποιήσουμε Τραγοῦδι
«Τοῦ
!» !
Δυστυχῶς
αὐτὸ δὲν ἐπετεύχθη... καὶ οἱ 2 ἀπὸ
τὶς 4 Κόρες Τοῦ Τροφώνιου μᾶς ἀρνήθηκαν
ἐμᾶς ... ἀλλὰ καὶ τὴν γονιμοποίηση
τῶν ᾠαρίων τους, μὲ τὰ Ὄνειρά
μας.
Φανταστεῖτε τώρα ἐσεῖς ἐν
Χωροχρόνῳ Λυκαυγοῦς, ὅπως καὶ ἂν σᾶς
λένε, ὅποιοι καὶ κάποτε νὰ ἤσασταν,
ἀλλὰ τώρα ἐκεῖ ἐστέ, "τί"
εὐκαιρίες χάσατε, ὅπως κάποιος ἔχασε
τὴν εὐκαιρία νὰ συναντήσει Τὴν Ὑπατία,
καὶ ἀναρωτηθεῖτε ΠΟΙΟΣ
εἰς τὴν πραγματικότητα ὑπηρετεῖ τὸν
Μάρα, καὶ ποιὸς
«Τὸν
ΘΕΟ !»,
αὐτὸς
ποὺ συνέχεια τὴν πλάτη τοῦ, «Τοῦ
!»
γυρνᾷ, κατακυριευόμενος ἀπὸ τοὺς
φόβους του, ἢ αὐτὸς ποὺ ταπεινὰ
προσέρχεται ἐνώπιον «Τοῦ
!»
λέγων :
"Πατέρα
Ὅ,τι ΘΕΣ
Τὸ
Δικό
«Σοῦ
!» Θέλημα
Νὰ
Γίνει
καὶ
ὄχι τὸ δικό μου".
Νεκτάριος.
15/11/2012
Ναὶ
κάποιος μετρᾷ τοὺς μῆνες καὶ τὰ
δάκρυα... διατί ; Διὰ νὰ ἔρχομαι νὰ δώσω
τὸ ὑστερόγραφο τοῦ μηνύματός μου
σήμερα, καὶ εἰς σχέσιν μὲ ὅτι ἔγινε
εἰς τίς 15 κάποιου μῆνα, ἂς σκεφτεῖ ὄχι
"τί"
Δυνητικὲς Δυνατότητες καὶ Πιθανότητες
ὑπάρχουν διὰ τὴν σημερινὴν μέρα, ἀλλὰ
μετά, τὴν δημοσίευσιν τοῦ β' τμήματος
ἀναφορικά, ἀναλογικὰ καὶ ἀντίστοιχα.
Διότι Μόνο «ΤΟ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑ !» «Ἀποφασίζει !»,
κανεὶς
ἄλλος.
*
“σκόπτημα” = ἄϋλον καρμικό μένος
Βόρειων Δεσμῶν ΠεπρΩΜένου.