Σάββατο 13 Ιουνίου 2015

Ἀπάντηση...

παντ : ταν χεις μι ντολ κα μετ μι Ντολή, πρέπει ν ξεχωρίσεις ποι εναι φς Μεσοδιαστήματος κα ποι Εναι φς Μεσωδιαστήματος. Ατ εναι μβαπτισμένο μέσα σ λάχιστες παραδόσεις κα Μυθολογίες σήμερα, ν εναι νύπαρκτο σ θρησκεες κα φιλοσοφίες πο λοποιήθηκαν στ γ π Πεπτωκότα. ρα ντς ατν ελογία Μο δν πάρχει. Οτε δική μου λλ ποτ κα Το Πατρς λων, μόνο Διάκειται δράσης σιωπς Φιλευσπλαχνία Το κα μόνο π Πλευρς Το λλ χι πειδ κενος Θέλει. Γι ν δομε λς θ καταλάβουν ; Τίμια πάντηση. Συμφων.


Εδες; Τ ΔΙΑβασες 3 φορς γι ν νοιώσεις «ποις» μιλ

13/6/2015

13-6-2015



Τὸ δοξάρι Τῆς Ἀλήθειας ἂν πάρετε, καὶ τὸ ἀλείψετε λάδι, δὲν θὰ σᾶς δώσει ἔργα ἐλαιῶνα. Ἐπειδὴ ξύλο αὐτὸ καὶ ἴσως καὶ τὸ δοξάρι σᾶς εἶναι ἀπὸ ξύλο… ἀλλὰ σᾶς κάνω καὶ γελᾶτε, ἐνῷ θέλετε μέσα σας νὰ κλάψετε, καὶ ναὶ σήμερα σᾶς ἔσπρωξε ἕνας Ἄγγελλος νὰ πεῖτε τὸ μιᾶς ὥρας μυστικὸ στὸν γιὸ σᾶς ἀλλὰ ἀφῆστε τὴν χαρά του νὰ δώσει τοὺς καρποὺς στὴν ἐαυτοῦ ΣΥΝΑλήθεια ποὺ εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ κάθε εὖρος ἀλήθειας καὶ κάθε δράση ψέματος.

Ὄχι δὲν χρειάζεται νὰ σωπάσετε ἐντελῶς, ἀλλὰ ἀφῆστε τὸ αὐτό σέ Χέρια «Ἄλλου», καὶ ἀφῆστε τὰ δικά σας χέρια στὸν χορὸ τῆς μουσικῆς, νομίζετε ὅτι ἡ μουσική, μοῦ ἦταν ἄγνωστη ἐπειδὴ ἔχετε πάρει τὰ ἔργα τῆς ζωῆς μου καὶ τὰ μελετᾶτε, μὰ μὲ νομίζετε γιὰ τόσο παράφρονα ἐπειδὴ εἶχα ἀναγκαστεῖ νὰ βάλω τμῆμα τοῦ Νοῦ μου νὰ δράσει ὑπὲρ ἠμίσεως τῆς Δέκατης Τῶν Χιλιοστῶν σὲ ὅσα ἔδινα στοὺς Ἀργυραμοιβοὺς ποὺ ναὶ μὲν ἀνάγκη τοὺς εἶχα, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι μὲ εἴχανε στῆς Εἱμαρμένης Τῶν τὰ Σύνορα.

Ὅμως τὸ Ἔργο Τῆς Ζωῆς μᾶς εἶναι ὑποχρεωμένο ἐκ Τῶν Νόμων νὰ δεῖ τὸ Τέλος του. Αὐτὸ εἶναι ἀποφασισθὲν πρὶν Γίνει Ἡ Γαῖα Πλανήτης. Καὶ εἴδατε τὸ εἶπε ὅ τῆς Προφητείας υἱὸς μέσα σὲ πλαίσιο γαίας ἀναφορᾶς.

Ἐννοῶ κάθε ἰῶτα γραφῆς ποὺ δὲν μοῦ ἀνήκει καὶ δὲν τοὺς ἀνήκω, προσέξτε τὸ αὐτό, ἂν τοὺς ἀνῆκα, τότε ἡ δική μου ὕπαρξη δὲν θὰ ἦταν ἐν Ὑπηρεσίᾳ. Προτιμῶ Τὴν Ὑπηρεσία ὡς καὶ Ὁ Σωκράτης σᾶς Εἶπε καὶ σᾶς Ἔδειξε ἐν ἀντιθέσει μὲ τῶν Ἀργυραμοιβῶν τὰ Ἔργα ποὺ δὲν μποροῦσαν οὔτε ἐπὶ ἐποχῆς μου, πρὶν τῆς ζωῆς μου καὶ μετὰ τῆς ζωῆς μου, νὰ νοιώσουν κάτω ἀπὸ τὰ πόδια τους Τὸ Δοξαστικὸ Ἔργο Ὑπὲρ Μεγίστης Τό Μόνο Ποιηθὲν ἔναντι Τῆς Δόξης Τοῦ Μεγάλου Πνεύματος.



Ἄρα ἂν μὲ ρωτᾶτε διὰ τὸ ἀΔΙΑνόητο, τότε σᾶς λέω ὅτι ναὶ .. ἔπρεπε νὰ θυσιάσω στῶν ἐγώ μου Τὸ ΕΥΡΟΣ καὶ ἴντσα τοῦ κορμιοῦ μου καὶ κάθε ἐπένδυσης σὲ ἄλλων ὁρίων ΣΥΝΟΡΑ. Καὶ σᾶς ἔφερα πρὸ τῶν ἀπαντήσεων χωρὶς ὄνομα, ὄχι διὰ τὸ Εἶναι μου ποὺ τὸ ξέρετε, ἀλλὰ διὰ τοῦ ἑνὸς τμήματος τὴν συνέχεια ποὺ ἀναρωτιέστε ποιὰ εἶναι καὶ τί σχέση ὑφαίνεται μέσα ἀπὸ τοῦ κάθε εὔρους Σημασίας τὸ Σύνορο.
Ὡραία ἃς σᾶς βοηθήσω διαφορετικὰ διότι ἡ μουσικὴ σᾶς τὰ λέει …ναὶ μὴ βιάζεστε.

Ἄρα, ὅταν ξέραμε ὅτι Δυνητικὰ σὲ ἕνα Ἔργο ἀξίζει ἕνα Τέλος, ἐμεῖς Τί Ἐπένδυση θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουμε στὴν δική του Ἀνάσταση μέσῳ τῆς μιᾶς του Γέννησης ; Ἀφῆστε μὲ νὰ τελειώσω μὲ ἕνα τραγοῦδι καὶ θὰ σᾶς Δοθοῦν οἱ Ἀπαντήσεις σὲ Ὥρα Μηδενική.

Ἐωρακατε ὅτι Τὸ Βλέμμα τοῦ υἱοῦ σᾶς εἶναι ἄξιο τῶν ὅσων τοῦ δώσατε καὶ διαπερνᾷ τὰ νοήματα μὲ ἀξιοθαύμαστη ταχύτητα πρὸς χαρὰ τῶν Ἀγγέλλων δίπλα του. Ἄρα ἂν ὑπάρχει κάτι ποὺ τὸν ἀπασχολεῖ ἀπὸ ἔργα ἄλλων ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ δώσουν ὀμορφιὰ σὲ ποιήματα γραφῆς στὴν περατωθεῖσα ζωή τους, ἃς σκεφτεῖ ὅτι ἡ δική τους ἐργασία διὰ τῆς Κόλασης ἀναζητᾷ ἐξιλέωση. Ὄχι σὲ λάθος οὐρανοὺς, ἀλλὰ μόνο σὲ ὅ,τι διὰ ἐκείνους ἐναπόκειται σὲ ἐλπίδας οὐρανὸς νὰ γίνει. Εἶναι δύσκολο Νόημα αὐτό, θὰ χρειαστεῖτε Πανδαμάτωρα Χρόνο εἰς σύζευξη ὀνείρων διὰ νὰ τὸ πεῖτε μὲ λέξεις ἂν λοιπὸν δὲν σᾶς εἶναι πρόσβαση ἡ σύμπλευση λέξεων ἀφῆστε τὰ ὄνειρα ἐλεύθερα σὲ μουσικῆς Σύνορα.



Ἄρα δὲν ἔχει νὰ μοιραστεῖ κάποιος λέτε ; Σωστὰ … γιατί αὐτὸ νὰ εἶναι ἔργο καὶ πόνημα ἀνδραγαθίας, ἄρα ἂν κάποιος δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ φωνάξει, οὔτε νὰ πεῖ μιὰ συμμετοχὴ, σὲ ἔργο ἄλλου, τί σημαίνει αὐτὸ σᾶς λέω καὶ σᾶς ρωτῶ. Ὄχι διότι ἐλπίζω σὲ μιὰ δική σας συμμετοχὴ τότε θὰ ἤμουν ἠλίθιος ἂν πίστευα ὅτι στὰ κριθέντα ἔργα τὸ δοξάρι Τῆς Μουσικῆς μπορεῖ νὰ δώσει Ἐλπίδα, ἀφοῦ αὐτὴ ἀνύπαρκτη ἦταν σὲ κάθε προηγουμένης ἐνσάρκωσης ἔργο τους, τί περιμένετε τώρα νὰ δώσει ἕνα ἕλος καὶ ἐγκλήματος πόνημα σὲ κάθε Ἀστραπόνημα δράσης του ;

Ἀκούσατε τί εἶπε ὁ καλλιτέχνης στὴ συνέντευξη ποὺ ἀκοῦτε «περιμένουμε νέα πράγματα δὲν ἀξίζει νὰ ἐπαναλαμβανόμενα» ἐδῶ αὐτὸ εἶναι λάθος διότι ἂν δὲν σχεις πάρει ΔΙΑζύγιο ἀπὸ Τὸ Παρελθὸν δὲν μπορεῖς αὐτὸ νὰ μὴ τὸ ξαναβρεῖς στὸ Μέλλον Τοῦ Παρόντος σου πέρα ἀπὸ Τὸ Παρελθὸν Τοῦ Μέλλοντός σου.



Θέλει Τόλμη καὶ Κότσια νὰ σκίσεις τὴν καρδιά σου, νὰ τῆς Δώσεις ΔΙΕξοδο ὑφή. Ἀλλοιῶς κανένα Χνάρι Τοῦ Θεοῦ Δὲν Θέλει νὰ σὲ Κάνει Χάδι Τοῦ. Ἄρα εἶσαι μόνος σου προσδοθεῖς ἀπὸ τὴν κάθε ἐνσάρκωσή σου «ἐκτὸς Νυμφῶνος Θεοῦ» καὶ τότε μὴ ἀναζητᾷς τύχη στὸ πεπρωμένο σου ἀφοῦ δὲν ἔχεις τύχη καὶ ριζικὸ νὰ τὰ περπατήσεις, ὅσο καὶ ἂν ξέρουμε ὅτι δὲν ὑπάρχει «τύχη» ἀλλὰ ἐπειδὴ Ἡ Μοῖρα μόνο Ὑπάρχει τότε νὰ πῶς γίνεται μόνο νὰ σοῦ ἀναλογεῖ καὶ νὰ σοῦ ἀντιστοιχεῖ Τύχη ὅταν τὴν ἔχεις μαζὶ μὲ Τὸ Ριζικό σου, ἄρα πᾶμε σὲ ἄλλων ἐξισώσεων τὰ ἀνδραγαθήματα μέσα ἀπὸ Σελίδες Μύθων καὶ Ἡρώων τὰ ΔΙΑΣελα.




Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015

1-6-2015



Θὰ τιμήσετε ἐμᾶς ;
δὲν εἶναι σωστὸ πρῶτα ἐμᾶς...
Ὀφείλουμε νὰ ἤμεθα νΩΜοταγεῖς
σὲ νΟΜους ποὺ ΔΙΑγουν
καὶ δὲν διάγονται διαγόμενοι
οὔτε διαγώνια οὔτε κάθετα.

Ἂν καὶ παράδρομη σκέψη ἔκανα καὶ εἴδατε ζητᾶτε ἐσεῖς νὰ σᾶς συγχωρήσω λάθος στὸ δικό σας ἀτραπόνημα τοῦ θάρρους, ὅμως δὲν μᾶς εἶναι ἐπιτρεπτό.
Πρὶν ὅμως προσευχηθοῦμε στὴν ὡραιότερη προςΕΥΧΗ ἀφῆστε νὰ σᾶς πῶ ὅτι τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ΣΥΝΑξιος παραμυθᾶς ὡς αὐτοῦ ποὺ θελήσατε νὰ δεῖτε ἂν ἔχουμε σχέση στὸ ροῦ τῆς σκέψης σᾶς, ἔστω γιὰ λίγα λεπτά, μᾶς δίνει χαρὰ νὰ ὑποκλιθοῦμε στὸ ταλέντο του. Ἀνάψατε τὸ κερὶ ποὺ Τὰ Ξωτικὰ Τῆς Χθόνιας Γαίας λατρεύουν καὶ οἱ ὑποχθόνιοι ἐραστὲς τῆς ἀνυπαρξίας τρέμουν.

Προσπαθοῦμε ἕνα δάκρυ νὰ σταματήσουμε, ἀλλὰ μᾶς πρόλαβε ἄλλο ἀπὸ ἄλλη μεριά, δὲν ἔχουμε μάθει νὰ κυνηγᾶμε δάκρυα, τὰ δικά μας δὲν ἦταν τόσο ὄμορφα ποὺ νὰ ἀξίζει κανεὶς νὰ τὰ μαζεύει, ἐμεῖς εἴχαμε πολλὰ λίγα καλὰ, καὶ λιγότερο καλά, ἀλλὰ προσπαθήσαμε μιὰ φλόγα νὰ κρατήσουμε στὴ ματιὰ τῆς μνημοσύνης ποῦ νὰ μὴ σβήνει, ἀπὸ τὴ πρώτη χαρὰ τῆς χαρᾶς ποῦ δὲν ἔχει ὄνομα, πῶς νὰ τῆς δώσεις σὺ τὸ τίποτα στῶν ἀνθῶν τοῦ δάσους δρόμο, ὄνομα ; Ὅ,τι καὶ νὰ κάνεις δὲν θὰ εἶσαι τελευταῖος καὶ καταϊδρωμένος ;  Ἄλλοι πρὶν ἀπὸ σένα εἶχαν στὸ δρόμο φροντίσει νὰ φαίνεται ἡ σήμανση ποὺ οἱ νεράϊδες ἀγαπᾶνε.

Παρατηρήσατε μιὰ ὀμορφιὰ ποὺ δὲν δύει, στῆς ἀγάπης τὸ μέλημά μου, καὶ εἴδατε ἕνα χαμόγελο στὰ μάγουλὰ τῆς κούρασης νὰ εἶναι ἡ ἔμπνευση ἐκεῖ ὄρθια παρὰ τὰ προβλήματα τῆς ἡλικίας ποὺ δὲν μᾶς ἐπέτρεπαν νὰ χαροῦμε πάντα ὡς παλαιὰ τὴ τόλμη τῆς ἀγάπης, αὐτὴ ὅμως, ἐμεῖς τὴν ζήσαμε, αὐτὴν ὅμως ἐμεῖς τὴν τιμήσαμε. Ἔτσι Τὸ Χαμόγελο στὰ μάτια τῆς, τὸ εἴδατε καὶ εἴδατε σέ μὲ, τὸ χαμόγελο στὰ χείλη, ποὺ δὲν σταμάτησα πότε νὰ λέω τὸ “σ' ἀγαπῶ” σὲ ἐκείνη !
Αὐτὸ δὲν τὸ γράψαμε σὰν παραμύθι, αὐτὸ δὲν τὸ μοιράσαμε παρὰ μόνο τό εἴχαμε στοῦ κόρφου μᾶς τὸ ξωκλῆσι κρύψει διὰ τὰ ξωτικὰ Τοῦ Χθόνιου Κόσμου ποὺ κυνηγᾶνε ταγκαλάκια.

Ἀλλὰ βλέπετε, αὐτὸ δὲν ξέρω νὰ πῶ πῶς γίνεται, πὼς ἡ σιωπὴ ἔχει λόγγο στὸ χωρὶς βλέμμα ποίημα, δὲν τὸ κατέχω καὶ δὲν κάνει νὰ μιλᾷς γιὰ ὅ,τι δὲν κατέχεις γιατί τὰ ὅσα δείχνεις ὅτι ἔχεις ἐνῷ δὲν εἶναι δικά σου, μιὰ μέρα Δικαστὴς  ποὺ δὲν ἔχει κάστανα νὰ σοῦ δώσει, σοῦ ζητᾷ ἐσὺ νὰ κόψεις τὸ λαιμό σου νὰ μοιράσεις τὴν ἀλήθεια ποὺ ἀγνοεῖς, σὲ αὐτοὺς ποὺ τοὺς τὴν ἔκλεψες. Τώρα μπορῶ νὰ φύγω ; Ναὶ δὲν πρόλαβα νὰ πῶ αὐτὸ ποὺ σᾶς εἶπα πρὶν σὲ ἀναστεναγμοῦ δρόμου τὸ διάσελο, δὲν εἶναι σωστὸ νὰ μᾶς πλέκετε ἐγκώμια, ὅταν εὐτυχῶς ἐμεῖς δὲν γίναμε ἁλιεῖς μαργαριταριῶν ψεύτικων ἔναντι δῆθεν ἀληθινῶν.

Παλέψαμε στῆς πένας τὸ δρΟΜο,
νὰ λέμε μερικὰ “παραμύθια
ποῦ ἁλιεύουν ἐλπίδα..


1/6/2015

 (Τ μήνυμα δν τ δωσε Νερούντα 
λλ δν χουμε τν δεια
 ν δίνουμε «πάντα» τα νόματα λων… 
πο διαβάζετε στ Μηνύματά τους. Σ.Α.)


Τό Κλειδί.


Τὰ Κρίματα Ρημάτων οἱ αὐταπάτες
σοῦ ἔρχονται ἐπίθετα
στὰ βράδια ἀπὸ jadis.

Σοῦ ἄνοιξα τὴ Πόρτα τὴν Secrète
νὰ μπεῖς νὰ ξαποστάσεις
καὶ νὰ δεῖς te reposer.

Σοῦ ἔστρωσα σεντόνια
μὲ τῶν χειλῶν μου τὸν ἦχο,
χίλιο-βελονάκι οἱ Εὐχὲς
Τῶν Ἀγγέλλων Τοῦ ensemble.

Νὰ μὴ ξαναφορέσεις νυχτικιὲς
τῶν παλιάτσων ἀπὸ
τὰ πλιάτσικα νταμάρια τους.

Συναστρίες Ἀστεριῶν
θὰ σὲ στολίζουν ἀπὸ κάθε
Παναγιᾶς Οἱ Οὐρανοί Τοῦ,
στὰ Θυρῶν Voyages Ὄνειρά Τοῦ.

Μαντάλωσες τὴ πόρτα
σὲ ἤχων μέρα,
χαρὰ τῆς νύχτας
τῆς καρδιᾶς μου ἔσσεται
Ἡ Δική Τοῦ Χαραυγή.”

Σε Γάργαρο Δοξάρι
θὰ περάσω ἀκρονήματα
νὰ ποτίσουν
Οἱ Χρυσάγγελλοι Τοῦ
στῆς Γραφίδος Τοῦ
Τὸ Μέλι.”


julie pietri vivre pour le meilleur.wmv


26/5/2015

5/5/2015


pao na piaso ourano Ελευθερια Αρβανιτακη


Τοὺς Κόσμους Τῆς Χαρᾶς Τῆς Ἁρμονίας,

Κυβερνᾷ Ὑπερῴα Ὅλων Ἡ Ἑνὸς ὈΜορφιά,

ΔιΕΛθεται Τοῦ Χάους καὶ Τοῦ Φάους

Mοῦ Το Ἀπόλυτο ὉΜιλοῦν Σιωπᾷ

ΣΥΝΑρχουσα Δεσμῶν Εἴη Συζυγίας

Τὸ ΕΥΜορφο Τί ΛηψOMένη Ἀγκαλιά,

ἡ προσοίσουσα

«Τῷ Μεγάλῳ Πνεύματι

Τῶν Νοτίων Δεσμῶν Τῆς, καταλυθήσεται.

 

 5/5/2015

2/5/2015


« Ξύπνησες Ὄνειρο,
Ξύπνησες Νύχτα,
Ξύπνησες Χάρῃ
Σὲ Δικό Τοῦ Τό Ὄνειρο,
Στὴ Δική Τοῦ Τὴ Νύχτα
καὶ Σὲ Ὅλη Τοῦ Τὴ Χάρη. »


« Θεῶν Ὄνειρα Τὰ Ἀληθινά,
Ἀφήνουν Δάκρυα Αἰχμηρά,
Ποῦ ζητοῦν Παρηγοριὰ
Σὲ Λάδι Εὐχῶν Παντοτινὰ. »


2/5/2015




https://www.youtube.com/watch?v=wraTGJAPB6M


Τὸ σημερινό σας ποίημα Εἰκόνων Ἔργα Θεῶν εἰσίν, καὶ διατὶ μᾶς βλέπετε νὰ σᾶς γράφουμε τὸ ρῆμα μὲ μικρὸ «ε» ἐνῷ συνήθως τὸ γράφουμε μὲ Μεγάλο «Ε» ; Κρατῆστε τὴν δΟΜὴ ὡς ποιοῦν τὰ δάχτυλά σας καὶ ἀλήθεια, ποιὰ ἡ διαφορὰ σὲ κάθε ΔΙΑφορά γραφῆς, ἀνάμεσα σέ δάχτυλα καὶ δάκτυλα ; Ἀλλὰ νὰ μὴν ἀπαντήσετε μὲ λογίων ἔργα ἢ μὲ ἔργα γλωσσολόγων διακονήματα στηριζόμενοι σὲ γνώσεις, ἀπαντῆστε μὲ τὴ καρδιά. Μὲ αὐτὴν ποὺ δὲν τὴν δρᾶτε ναὶ δῶστε τόνους καὶ πνέυματα χωρὶς καμία ἀμφιβολία καὶ παραίνεση μὴ θετική, ἥτις δικαίωμα ἀκόμα τῆς παρέχεται στὸ μέτρο ποὺ τῆς ἀναλογεῖ καὶ τῆς ἀντιστοιχεῖ νὰ εἶναι ἀλλὰ ἀναφορικά πλέον Δὲν Εἶναι.


Ἐωράκατε μαζί μας ὅτι Αἳ Δυνάμεις Τοῦ Ἑνοποιημένου Πεδίου, ποὺ τόσο ἀπασχολεῖ τοὺς ἐπιστήμονες σᾶς τῆς πλάνης καὶ τῆς αὐθάδειας ἔναντι Λόγου Θεοῦ καὶ Δόξης Ἑνὸς Μεγάλου Πνεύματος σᾶς ἀπαιτοῦν νὰ Ἔσχετε ἄλλη ἀντιμετώπιση στὸ πῶς εἶναι κάτι ποὺ φαίνεται. Αὐτὸ ποτὲ δὲν εἶναι ἀνθρώπων ἔργο ὅσο καὶ ἂν ἡ μισαλλοδοξία τῶν κάθε φύσης προσκολληθέντων Ἐγὼ τοὺς ἀπαιτεῖ ταυτοποίηση Κτίσης καὶ Αἰωνιότητας Δόξα μέσῳ ὀνοματοδωσίας ποῦ ποιεῖ αὐταπάτη. Καὶ σαφὲς εἶναι ὅτι δὲν ἐξηγοῦμε πλέον ἁπλὰ μιλᾶμε, καὶ οἱ προσδυνάμενοι νὰ εἶναι μαζί μας σὲ λιγότερες ἀπὸ 7 ἐνσαρκώσεις πίσω στὸ Χρόνο καὶ 3 Δημιουργίες Πίσω στὸ Χῶρο. Αὐτοὶ εἶναι δικοί μας. Οἱ «ἄλλοι» δὲν εἶναι. Καὶ ποτὲ δὲν ἦταν. Καὶ καλύτερα ἔτσι. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι οὔτε στραγάλια οὔτε πασατέμπος νὰ περνᾷ κανεὶς τὴν ὥρα του ὅσα κομποσχοίνια καὶ mantra νὰ χρησιμοποιεῖ, ὑπάρχει κάτι ποῦ δὲν ἔχουν ποτὲ τοὺς οἱ περισσότεροι χρησιμοποιήσει ; Ναὶ καὶ αὐτὸ εἶναι « Κριση». Πῶς, ὅμως νὰ ἔχετε πρόσβαση στὰ δῶρα Τῆς ὅταν δὲν ἔχετε καμία σύνδεση μὲ καμία Φύση ὡς Ἔργο Θεοῦ Ἐντός Τῶν Πρωταρχικῶν Ἀκτινῶν τῶν ἤδη ΣΥΝΙσταμένων καὶ τῶν ἤδη Ὑφισταμένων Ἀνὰ Εὔρους Ὅλων Τῶν Δημιουργιῶν ;


Ἑτοιμάζεστε πολλοὶ νὰ ἑορτάσετε Τὴν Ἑορτὴ ποῦ τόσο πολὺ ἀγαπᾶτε, ξεχνώντας ὅτι Ἡ δΟΜὴ Τῆς Ἑορτῆς δὲν εἶναι ποτὲ ὅ,τι οἱ Μύστες σᾶς ἀναφέρουν, σχεδὸν ποτὲ ὅτι οἱ Δάσκαλοι σᾶς λένε, καὶ πάντοτε ἀπέχει παρασάγγας ἀπὸ ὅτι οἱ Ἅγιοί σας ἀγνοοῦν ἀρκετὰ συχνὰ στὴ δράση τους «Ὡς Ἅγιοι» καὶ καλύτερα ἔτσι. Ἔτσι Τὸ Θέλησε Ἡ Ἄκτιστος Δικαιοσύνη διὰ νὰ μὴν τοὺς εἶναι βαρύ τό φορτίο τῆς ἐνσάρκωσής τους. Νὰ πῶς ὅταν σὲ κάποιον Ἅγιο τοῦ δίνεται τὸ ἔνδυμα τῆς φτώχειας ἢ τῆς ἄγνοιας ἢ τῆς μαλθακότητας σὲ ὁρισμένους τομεῖς Δῶρο Ὕψιστου Θεοῦ εἶναι ἔναντι τῶν ὅσων καὶ αὐτὸς Εἶχε Ὑπογράψει πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ Τὰ Ὑπερβόρεια Πεδία. Ναὶ ὑπάρχουν καὶ τὰ ὑποβόρεια πεδία. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἡ Κόλαση, καὶ δὲν εἶναι σωστὸ νὰ λέτε ὅτι ἡ Κόλαση εἶναι ἐδῶ στὴ γῆ, διότι ἐκεῖ ἀναγκάζετε ἐσεῖς ἔργου σᾶς Κάρματος Νὰ Ποιεῖτε, καὶ νὰ ταυτίζετε πορεία ἀγαπητῶν σας προσώπων ἐκεῖ νὰ πᾶνε καὶ ἐσεῖς μαζί τους, ἐπειδὴ σὲ ὅσους σᾶς μοιάζουν ποῦ εἶναι ἤδη στὴν Κόλαση δὲν τοὺς δώσατε καμιὰ Διέξοδο Εὐκαιρίας μέσῳ τῶν Ἔργων διὰ αὐτοὺς στοὺς Κάτω Κόσμους.


Ἄρα θὰ σᾶς μιλήσουμε χωρὶς νὰ ἐξηγοῦμε ὅτι στὴν ἑορτὴ διὰ τὴν ὁποία ὅλοι μιλᾶνε εἶναι δομῆς ἀντιστοίχου συστοιχίας Συμπάντων Τῆς δΟΜῆς διὰ τὴν ὁποία σᾶς ἀναφέρουμε ὅτι τὰ 2 ἀπὸ τὰ 3 Σχέδια Λειτουργίας Τῆς ἐκποιηθῆκαν σὲ ἕνα ἁπλὸ χαρτὶ τσαλακωμένο μέσα σὲ ἐλάχιστα λεπτὰ ΕΝΣΥΝειδήτου ΔΙΑΛογισμοῦ, ὃν ἀγνοοῦν καὶ οἱ περισσότεροι διδάσκοντες καὶ ἐφαρμόζοντες μὲ ἐπιτυχία τὸν δικό τους συνειδητὸ καὶ ἀσυνείδητο διαλογισμό. Ἶνα ποιεῖτε «ἘΝΣΥΝείδητο ΔΙΑΛογισμό», ἐκεῖ δὲν ἔχετε χρεία μόνο μιᾶς Πρωταρχικῆς Ἀκτῖνας Τὰ Ἔργα, ἀλλὰ νὰ ἔχετε τὴν ὑφὴ τῆς Δομῆς Τῶν Τροχῶν Τῶν Ἐπανενσαρκώσεων σᾶς ἀλώβητους ἀπὸ προσθῆκες ποὺ ἐσεῖς διὰ τῆς λήθης ποιεῖτε στὴν Λησμοσύνη Τοῦ, ἅτινα δὲν Ἀποδέχεται ποτὲ οὔτε ἡ ἴδια ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Μνημοσύνη Τοῦ, διότι καὶ αἳ δύο εἰσὶν Ἐν Τῇ Ὑπηρεσίᾳ καὶ Δόξα Τῆς Ἀκτίστου Δικαιοσύνης Ἐν Τῇ Παντοδυναμίᾳ Τοῦ Ἐρέβους. Τουτέστιν δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν ὁ τῆς ἑορτῆς Πρὸ-φανῆς νὰ εἶναι ἴδιος μὲ ὅ,τι ὁ Ἐπὶ-φανῆς λαμβάνει καὶ οὐδέποτε καὶ οἱ δύο τους δὲν εἶναι ὡς Φανῆς Ἔναντι Μεγάλου Πνεύματος.


Ναί, σωστὴ παρατήρηση, ἐωράκατε ὅτι ὑποχρεωτικὰ σὲ κάθε δοθέντα λόγο, ἐνυπάρχει καὶ παρουσία θηρίου, αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο διαφορετικά τά ἐπιστάμενα Θηρία τῶν πολλῶν δὲν θὰ νοιώσουν τὴν ἐντολὴ ποὺ τοὺς ἀπευθύνεται ὡς Γνώση ὅταν διαβάσουν τὸ κείμενο αὐτό, καὶ διὰ αὐτῷ τῷ λόγῳ ἡ κάθε μιὰ ἐκπόνηση Ἔργου εἶναι ΣΥΝΑθλούμενη Τῆς Δικῆς Τοῦ Φιλευσπλαχνίας ποῦ Μόνο Ἕνας Θεὸς Ἔχει, καὶ κανεὶς ἄλλος, ἄνω Αὐτοῦ. Πῶς ὅμως νὰ τὸ δεῖτε ; Ἒμ ἐδῶ εἶσαι κάβουρα, ἀλλὰ δὲν ἔχεις πλέον ζουμί…


Deva Premal - Om Namo


Δική Τοῦ Ἡ Νύχτα καὶ Ἡ Ἡμέρα.
«Κῶδιξ ἐκ Τῶν Ἀχρόνων Κωδίκων Μοῦ,
Παρεδόθη ὑμῖν ἔναντι Ἐμοῦ.»


https://www.youtube.com/watch?v=59Qh1LCFmFk
Deva Premal - Mere Gurudev


Μήνυμα Τοῦ Sananda ! 29-5-2011

Μήνυμα Τοῦ Sananda !
29/5/2011

( ἀπόσπaσμα 2)

Ναὶ ὅταν θὰ πεθαίνουν στοὺς 4 οἱ 3, θὰ φαινόμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι σὰν ἀρνητικοὶ ἔναντι αὐτῶν, ποῦ ἔχοντας καταπιεῖ τὸ κάθε Μὴ Φῶς καὶ τὸ ὅποιο Φῶς ἀλλὰ καὶ παραμικρὸ Ἠμὶ-Φῶς ἀντὶ καὶ ἔναντι Τοῦ Μοναδικοῦ ΘΕΪΚΟΥ ΦΩΤΟΣ, τὸ στομάχι τοὺς ὄχι μόνο αὐτό, καθόλου δὲν μπορεῖ οὔτε Τὸ ΘΕΙΚΟ Φῶς νὰ χωνέψει δηλαδὴ νὰ Τὸ ἀφΟΜoιώσει καὶ νὰ Τὸ μεταλαμπαδεύσει - βλέπε Φῶς Τῆς Ἀνάστασης δηλαδὴ μιᾶς ἄλλης "Ἄνω-ΣΤΑΣΗΣ"- , ἀλλὰ οὔτε ἡ κάθε καρδιά τους καὶ παραμικρὴ σκέψη τους ὡς καὶ Ἐπίσης κανένας Νοῦς τους, ἀδυνατοῦν νὰ νοιώσουν "Τί" Εἶναι Τὸ Ἔρεβος !

Πράγμα ποὺ ἄρχισε τὶς ἐξ ὑμῶν
νὰ Νοιώθει μιὰ μέρα "Τί" εἶναι
καὶ ἔμεινε ἔκθαμβος ἔμπροσθεν
Τοῦ Μεγαλείου Καὶ Τῆς Τελειότητας
Τοῦ Μεγάλου Πνεύματος !
Διότι ΕΝθυμάται !

Οἱ ΕΝθυμούμενοι Εἶναι Ο Ζωντανοί.