Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015
Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2015
Μήνυμα Θρήνου....
“Σοῦ
ζήτησα νὰ πιεῖς ἀπὸ τῆς ἀγάπης τὸ
κρασί,
καὶ
ἐσὺ
ἔχυσες
τὸ
κρασὶ
κρυφὰ
δῆθεν
ἀπὸ
ἐμὲ...
Στῆς
πλάνης σου τὸ
φῶς
καὶ
τήν
αὐταπάτη,
ὅτι
εἶχα μέσα δῆθεν βάλει κάτι βλαβερό...
Σοῦ
ἔδωσα
ὅλο το εἶναι μου ἐκ Τοῦ
Θεοῦ...
Μὲ
σκότωσες
στὸ
βλέμμα
τῆς στιγμῆς
στὸ
μικρότερο
χρόνο τῆς ἀνάσας..
ποῦ
πάλλεται
στὸν ἀέρα κάθε διαστήματος,
νότας
καὶ
ἡμιτονίου
καὶ
κλειδιοῦ...”
“Μὲ
ἀρνήθηκες,
πότε
μὲ
πέτρες
πότε μὲ
λόγια,
πότε
μὲ
ἀπάρνηση
καὶ
καταδίκη
ἐμέ,
ποῦ
σὲ
ἀγάπησα
πάνω ἀπὸ
μέ...
καὶ
δέχτηκα
διὰ
σέ,
νὰ
μὴν
ἔχω
μὲ
τί
νὰ
σταθῶ
καὶ
μὲ
τί
νὰ
περπατῶ...”
“Ναί
σοῦ
μιλᾶμε
πάνω ἀπὸ
μία
μέσα
ἀπὸ
τὰ
στήθη
τῆς μιᾶς,
καὶ
τὰ
χέρια
ἑνὸς ποὺ
καὶ
αὐτὸν
τὸν
σκότωσες.... ὡς καὶ
ἐμᾶς...
Ἀλλὰ
ἔχεις
σκοτώσει τόσους πολλούς,
χωρὶς
μετάνοια καμία, σὰν αὐτοὺς
μὲ
σὲ
μαζὶ
ποὺ
Τὸ
Χριστὸ
προδώσατε...”
“Καὶ
δὲν
ἀναρωτήθηκες ποτὲ
ἐσὺ
μὲ
τοὺς
ἄλλους
τί
εἶναι αὐτὸ
ποὺ
πληγώνει
πιὸ
πολὺ
μιὰ
γυναίκα
τὸ
“κέρατο”,
ἢ
ἡ
“ἀδιαφορία”,
ἡ
ξεδιάντροπη
γιὰ
τὴ
δύναμη
τῆς ζωῆς
ποὺ
κρύβει
μιὰ
γυναίκα,
στῆς
ἐμπιστοσύνης τῆς τὴ
χαραμάδα,
αὐτῆς
ποὺ
χωρίζει
ἀβύσσους μὲ
παραδείσους
καὶ
τὴν
ἔχει πάνω της δυὸ
φορὲς
καὶ
σὺ
δὲν
ἔχεις βρεῖ
οὔτε
τὴ
μία
ποτέ
σου δὲν στάθηκες ἄξιος
τῆς
διδαρχῆς ποὺ
δίνει
ζωή, τώρα,
γιατί
ἀπορεῖς ποιὰ
αἰώνια
ζωή του,
ποῦ
κάποιος
θὰ
χάσει
;”
“Στὴν
Ἄβυσσο τοῦ
Νοῦ,
ποὺ
δὲν
ρωτᾶ γιατί,
στὸ
ρῆγμα
ποὺ
θὰ
δεῖς
ἀνάμεσά σου,
καὶ
μπροστά
σου, στὰ
ἔργα
τῶν χεριῶν σου,
μὴν
ἀναρωτηθεῖς σὲ
ποιᾶς
ἐποχῆς χρωστᾶς
τὰ
ἄλικα
γραμμάτια τῆς ἀγάπης,
διότι
κάποιοι καὶ
διὰ
σὲ,
θυσίασαν
τὸ
εἶναι
τους,
πάλι
διὰ
τὰ
μπατζάκια
σας....
Καὶ
θυσίασαν
κάτι ποὺ
ποτὲ
Τοῦ
Ὁ
Ἴδιος
Ὁ
Θεὸς
Δὲν
τοὺς τὸ
Ζήτησε,
ἀπὸ
Ἀγάπη
ἔναντι Τῆς Ἀγάπης,
ποῦ
ἀρνεῖσαι
νὰ
γευτεῖς
καὶ
νὰ
δώσεις.”
Ίχνος - Ιωάννα Αλεξανδρή (IHNOS Ioanna Alexandri)
Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015
29/12/2014
Τί
μὲ ρωτήσατε ;
“αν
δεχθοῦν πότε τὴν ἀλήθεια...”
Ἂν
σᾶς ἀπαντήσω
θὰ
τὸ δημοσιεύσετε ;
“εξαρτᾶται
πόσο
σπάει κόκαλα ὡς ΣΥΝαλήθεια..”
σπάει κόκαλα ὡς ΣΥΝαλήθεια..”
Ὡραία,
μοῦ ἀρέσει
τὸ τσαγανό.
Γράφε, αὐτὸ ποὺ
νομίζουν γιὰ
Θεό τους νὰ
ρωτήσουν αὐτοὶ
ποὺ θὰ
πεθάνουν σὲ
ὥρα Θεοῦ, ἀπὸ
Ἡφαίστειο, ἀπὸ
Σεισμὸ καὶ
ἀπὸ Τσουνάμι.
Θέλεις
νὰ τὰ σβήσεις..
εῖδες
δὲν μίλησα ἐγώ...
βάλε
τα, σὲ πλάγια γραφὴ
καὶ
ἀγνόησέ τα, ἂν τὰ σβήσεις,
ἔτσι
δίνεις Θάρρος στὸ χωριάτη !
Ἔτσι
ὁ Μάρα
καὶ
τὰ τσιράκια του
κάνουν
κατοχή,
σὲ
ἐνδιάμεσα
ποῦ
δὲν τοὺς βλέπουν,
τὸ
ἴδιο καὶ σὲ ὅσους
νομίζουν
ὅτι τοὺς βλέπουν !
Ἐκεῖ,
Ἀντὶ νὰ τοὺς λένε
τὴν
αὐταπάτη στὰ αὐτιά,
αὐτὴν
στὰ μάτια τους,
τοὺς
τὴν προβάλουν.
Ἄρα
κανεὶς
ἀπὸ
τοὺς 6 Δρόμους
δὲν
εἶναι σωστός,
ἂν
θέλει “τίς”
νὰ
ἐργαστεῖ
ἔχει
ἀνάγκη τὸν 7ο.
Ἐνῷ,
ἂν πᾶς νὰ ἀκολουθήσεις
τὸν
δῆθεν δρόμο, κτίζεις μέλλον
διὰ
αὐτὸν ποὺ δὲν ἔχει !
Ὁ
Θεὸς τοῦ Ἔδωσε
τὸ
δικαίωμα νὰ προσπαθεῖ
νὰ
ἀποκτήσει, καὶ σὲ σένα
τὴ
δυνατότητα νὰ ἀπαρνηθεῖς
αὐτὰ
ποὺ δὲν σοῦ ἀνήκουν.
Ἔτσι
Ὁ Θεός.
Εἶδε
καὶ ἀπόΕιδε
καὶ
Φεύγει ἀπὸ μέσα τους.
Ἀναζητῶν
ἂν
τὸν κάλεσες ποτὲ
μέσα
σου..
Ἐρωδιῶς.
29/12/2014
Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014
29/12/2014
Σοῦ
ἔδωσα λευκὸ κρασί,
μὲ
τὸ χέρι τὸ δεξὶ
Πνοὴ
Θεῶν νὰ φέρεις.
Σοῦ
ἔφερα μπροῦσκο κρασί,
μὲ
τὸ χέρι τῆς καρδιᾶς,
Καρδιᾶς
Θεοῦ Ζωὴ νὰ ἔχεις.
Μὲ
ἀρνήθηκες περίτρανα,
μεγαλοφώνως
κάθε κρασὶ ἔχυσες ,
ποιώντας
«δῆθεν» σπονδὲς Θεῶν.
Ἂν
ἀρνηθεῖς μιά Το Θεό,
«Ἐκεῖνος»
σὲ Συγχωρεῖ.
Ἂν
Τὸν ἀρνηθεῖς δίς,
«Ἐκεῖνος»
Δὲν σὲ Ἀγνοεῖ.
Ὅταν
τρίτη Τὸν ἀρνηθεῖς,
«Ἐκεῖνος»
Δὲν σὲ Ξεύρει.
29/12/2014
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014
26/12/2014
Ἐνυπάρχει
«Ἕνα
Στοιχεῖο»,
ποῦ δὲν δύνασθε ἂν δὲν τὸ ἔχετε αὐτὸ
μέσα σας, καὶ δὲν σᾶς τὸ Δίνει κανείς,
οὔτε Ὁ Ἴδιος Ὁ Θεός, ποὺ χωρὶς αὐτὸ
νὰ μὴν μπορεῖτε ὄχι νὰ ἀναγνωρίσετε
μόνο τά μέλη τῆς Θεϊκῆς σας οἰκογένειας,
ἀλλὰ καὶ νὰ παρέσχετε Ἐλπίδα ἀκόμα
καὶ σὲ αὐτὰ ποῦ δὲν εἶναι πιὰ μέλῃ
; Ὑπάρχει κάτι ποὺ βρέξει, ἢ καὶ νὰ
χιονίσει, ἢ ὅ,τι καιρὸ νὰ κάνει στοὺς
Οὐρανοὺς Τοῦ Θελήματος Τοῦ Μεγάλου
Πνεύματος, ἐσεῖς νὰ μπορεῖτε νὰ
ἀναγνωρίζετε αὐτὰ τὰ ἰδιαίτερα μέλη
τῶν Θεϊκῶν σας οἰκογενειῶν, καὶ ἂν
ὑπάρχει ποῦ θὰ τὸ βρεῖτε σὲ ἀφθονία
; Ἐνῷ ἐσεῖς δὲν τὸ Ἔχετε πάρει χαμπάρι,
παρὰ τὴν πλειάδα τῶν γνώσεών σας καὶ
τῶν δῆθεν πλούτων σας μὲ τὴν ἔννοια
“πλοῦτος γνώσεων” καὶ ὅ,τι ἄλλο
θέλετε ; Φυσικὰ καὶ Ὑπάρχει, ἐκεῖ ποῦ
δὲν φαντάζεστε, ἐκεῖ ποὺ Ἦταν τὸ πᾶν
διὰ Τὸν Ὕψιστο Ὑπερῷο Ὅλων, πρῶτα
καὶ μετά, ὅμως πάντα μετὰ τὴν ἀρχὴ
τῆς Πρώτης Δημιουργίας διὰ τοὺς τυφλοὺς
ἐν Τῇ Δικῇ Του Τελειότητι Τὸ Θέαμα,
πῶς νὰ τὸ Νοιώσετε πρὶν τὸ δεῖτε ;
Διὰ ὑμᾶς δηλαδὴ τόσο τοὺς Χλιαρούς,
τοὺς Κρύους καὶ τοὺς Ζεστοὺς συχνὰ
αὐτὸ εἶναι ἄνευ σημασίας ! Πάραυτα
Ἐκεῖ εἶναι αὐτὸ ποὺ δὲν λέγεται, καὶ
εἴδατε κανεὶς ἀπὸ τοὺς συνομιλητές
σας δὲν δέχτηκε ἕως σήμερα νὰ σᾶς τὸ
πεῖ, οὔτε καὶ νὰ σᾶς τὸ περιγράψει,
ἀλλὰ νοιώσατε ὡς ἐνδιάμεσό Της
ΣΥΝαλήθειας Τοῦ Τὸ Ἀρρωμα ὡς “Μνημοσύνη
= Λησμοσύνη”.
Ἄρα Ἄλλο Εἶναι οἱ τρεῖς κατηγορίες
αὐτὲς δηλαδὴ οἱ γνωστές σας ὡς οἱ
Κρύοι, ὡς οἱ Χλιαροὶ καὶ ὡς οἱ Ζεστοί,
καὶ ἀπόλυτα ΔΙΑφορετικοι Ὑπέρμετρα
καὶ Αἰώνια ἀπέναντι στοὺς ἐκ Τῶν
Ζώντων, καὶ ἐκ Τῶν Ζωντανῶν ΣΥΝΥπαρκτων
Δία Τό ΒΛΕΜΜΑ Τῆς Δικαιοσύνης Τοῦ
Μεγάλου Πνεύματος, ποὺ ἄρρηκτα αὐτὸ
εἶναι καὶ ΣΥΝΑληθες ἀλλὰ πάντα καὶ
κάτι σαφῶς ναί, καὶ ὑπερῴα παραπάνω
καὶ δὲν εἶχαν σὲ αὐτὰ οὔτε πρόσβαση
λόγω μὴ ἀντοχῆς τους οὔτε οἱ Μαθητὲς
οἱ κοντινοί Τοῦ Βούδα ἀλλὰ οὔτε καὶ
οἱ 11 ἐκ τῶν 13 Ἀποστόλων Τοῦ Ἰησοῦ
μετὰ τοῦ Παύλου μαζὶ ! Ὡς Ἔλεγε Ὁ
Ἴδιος Ὁ Ἰησοῦς εἰς κάποιον : “Μηδὲ
αὐτοὶ
δύνανται
Βαστάζειν Τὴν ΣΥΝαλήθεια Τοῦ
Πέμψαντος
μέ, οὐδέποτε καν νῦν ἕως αὔριο ἴεσαν
Παρόντες ἔναντι Αὐτῆς”
καὶ πότε Εἶπε αὐτὴ τὴν Περίφημη Φράση
Ὁ Ἰησοῦς ; Σὲ ποιὰ μέρη τῆς γῆς καὶ
σὲ ποιοὺς ἀγαπητοὺς στὴ καρδιὰ τοῦ
ἐνδιαμέσου μας, διότι ἦταν παρὼν καὶ
τὴν ἄκουσε τὴν φράση αὐτὴ νὰ
ΣΥΝΕκφράζεται
καὶ νὰ ΣΥΝΕκδηλώνεται
εἰς ΣΥΝΕκδήλωση
Τοῦ Θελήματος Τοῦ Ὑψίστου Μεγάλου
Πνεύματος, διὰ στόματος τότε Τοῦ Sananda
καὶ ὡς Ἰησοῦς, εἰς δυὸ ΟΝτότητες
Ὑπερῴα Ἀγαπητὲς ἀπὸ Τὸν Πατέρα Ὅλων
καὶ Τὴν Παναγία Ἴσιδα Ἕως Τὸ Ὑπέρτατο
Ὑπερῷο Ὅλων Μεγάλο Πνεῦμα, Αἵτινες
ἤσαν τότε ἐνσαρκωμένες εἰς τὸν πλανήτη
ἀλλὰ ἐκτός της γῆς ποὺ γεννήθηκε Ὁ
Ἰησοῦς ! Ἀλλὰ τὸ ἐνδιάμεσό μας δὲν
ἦταν ἐνσαρκωμένο τότε στὴν χώρα
γέννησης τῆς δράσης Τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ
τὸ εἶχαν αὐτὸ τὸ Ἕνα Στοιχεῖο ὡς
ἄνω ἀρχίσαμε λέγειν ὑμίν, μόνο Ὁ Θωμὰς
καὶ Ὁ Ἰούδας, ἄρα εἶναι Τόσο Σαφὲς
διὰ Τὸν Ὕψιστο καὶ Τὴν Ἄκτιστο
Δικαιοσύνη Τοῦ, ὅσο καὶ Ἀπόλυτο ὅτι
οἱ Ὑπερώοι ΔΙΑχωρισμοί Ἔνθεν καὶ
Ἔνθεν Τοῦ Ἐπέκεινα ποὺ λαμβάνοντας
τοὺς ἀνὰ Μεσωδιαστήματι καὶ
Μεσοδιαστήματι, δύνασθε ὑμεῖς ὅπου
καὶ νὰ εἶστε εὑρισκόμενοι στὸ νὰ
νοιώθετε ἕως καὶ ἐλάχιστοι Τὴν ΟΜορφιά
Τῆς Ἄνω Της Ὑπερβόρειας Τελειότητας
Τοῦ Ὑψίστου, Αὐτὴν ποὺ τόσο πολὺ καὶ
ὁ Μάρα, ἀλλὰ καὶ τὰ τσιράκια του, ὡς
ἀκόλουθοί του, καὶ συνεκφραστὲς τῶν
ἰδεῶν του, μέσα ἐκ τοῦ πρώτου πεπτωκότα
ἀνθρώπου, ὅστις δὲν ἦταν ποτὲ Ὁ Ἀδὰμ
οὔτε δὲ καὶ Ἡ Εὕα, διότι ἀνθρωπότητες
ὑπῆρχαν Αἰῶνες πρὶν ἀπὸ αὐτοὺς
πρὸς τὰ πίσω στὸ χρόνο, καὶ ἕως τὴν
Ἐποχὴ τῶν Δεινοσαύρων ποὺ ᾖλθαν στὴ
γῆ μαζὶ μὲ τὶς Δεινὲς Σαῦρες, καὶ
πρὶν ἀκόμα αὐτῆς τῆς Ἐποχῆς ὑπῆρχαν
ἄνθρωποι στὴ γῆ σας. Καὶ ὄχι ὅτι ἐσεῖς
ὀνομάζετε συχνὰ ὡς Χρυσὴ Ἐποχή,
ἀναφερόμενοι στὴν ἐποχὴ τοῦ Ράμ, ἀλλὰ
στὴν μόνη ΣΥΝΥπαρκτη Τῆς Τελειότητος
διά Τοὺς Ἄκτιστους Διοικήτορες
ΣΥΝολοτητος Ὅλων Τῶν Κόσμων Τοῦ Μεγάλου
Πνεύματος Τὴν Μιὰ Ἐποχὴ Τῶν Ἀρχαίων
Τῶν Ἀρχαίων. Καὶ στὴν ὁποία δὲν εἶχε
πρόσβαση ποτὲ ὁ Πρῶτος Πεπτωκως διὰ
τοῦ ἰδίου, οὔτε ἀκόμα ἐκ τῶν γνωστῶν
κατιόντων αὐτοῦ ἀπὸ ἄλλες Δημιουργίες,
ποὺ τόσα ψεύδη λένε τόσοι ἀπὸ ἐσὰς
δημόσια καὶ ἰδιωτικά, ἶνα ἡ δική του
φαύλη μπογιὰ περνάει στὰ ἀποτυπώματα
τῶν σκέψεών σας. Γιατί ; Μὰ ἐπειδὴ θὰ
ἤθελαν νὰ τοῦ Ἔχουν Πρόσβαση, ἀλλὰ
Ὁ Θεὸς Τὸ Ἐπιτρέπει καὶ αὐτὸ ! Ἀλλὰ
ἕνα πρᾶγμα ἀκόμη Ὁ Ὕψιστος Δὲν
Ἐπιτρέπει, καὶ ἐκεῖ Δὲν Μιλᾷ διότι
καὶ μόνο Σιωπᾷ, ἐκεῖ πάντα Ἀναλαμβάνει
δράση σὲ κάθε Τέλμα Γέρματος “Ὁ
Δάσκαλος
Τῆς Καταστροφῆς”.
Ὅστις, μὲ τὴν κάθε Συστοιχίας καὶ
Σύμπαντος ἀνὰ Κόσμο Τοῦ Ὑψίστου
παρτιτούρα στὰ Χέρια Τοῦ ἐκ Τοῦ Μεγάλου
Πνεύματος, Τὶς Ὑπερῷες Ἄκτιστες
Ἄχρονες Ἐντολὲς Τῆς Ἄκτιστου
Δικαιοσύνης ΣΥΝυπηρετεῖ. Ἀκόμα καὶ
σὲ μήνυμα ποὺ πήρατε πρὶν ἀπὸ λίγες
ὧρες, καὶ ἤσασταν σίγουρος, στὸ ποσοστὸ
ποὺ μπορεῖτε, ὡς ἐνδιάμεσο, ὅτι μίλαγε
στὴν ἀρχὴ Ὁ Sananda, ΌΜως μέχρι νὰ τελειώσει
ὁ χρόνος τῆς λήψης του, ναὶ αὐτοῦ του
ξεχωριστοῦ μηνύματος, οὔτε ἐσεῖς δὲν
ξέρατε νὰ πεῖτε μὲ σιγουριὰ πόσοι
“ἄλλοι”
σᾶς μίλησαν, διότι δὲν ἄλλαξε κανένα
χαρακτηριστικό, οὔτε στῆς φωνῆς τὸν
Κραδασμὸ ποὺ ἐρχόταν σὲ σᾶς, ἀλλὰ
οὔτε καν καὶ στοῦ κραδασμοῦ προερχομένου
ἐκ Τῆς Θεϊκῆς Προέλευσης τὴν Εἰδικὴ
Ταυτότητα δηλαδὴ τοῦ μηνύματος, καὶ
οὔτε καν δὲν ἐπέδρασε σὲ ἐφαρμογὴ
στοῦ Ρυθμοῦ Τοῦ. Ὅμως..ναί, εἴδατε τὸ
Μήνυμα αὐτὸ ᾖρθε σὰν καταιγίδα Ριπῆς
ποταμοῦ σὲ χρόνο μάλιστα ἀστραπῆς,
καὶ εἴδατε σᾶς ᾖρθε Ἐνχρονα μὲ Ἄχρονο
Ρυθμό, καὶ ὅταν τὸ δώσατε νὰ τὸ
μοιραστεῖτε, ναὶ σὲ ἕναν μόνο Ἑλληνικῆς
Καταγωγῆς ἐκτὸς Ἑλλάδος πρὶν τὸ
δημοσιεύσετε ἀπὸ ἀγάπη ΕΝθύμησης
καὶ Τῆς Ἐκτίμησης ποὺ Ὁ Sananda σᾶς
Ἔδειξε διὰ αὐτόν, ἡ ἔκπληξη αὐτοῦ
του ἀνθρώπου ποὺ τόσο ἀγαπᾶτε καὶ
ἐσεῖς καὶ Ὁ Sananda, ἦταν ἀφενὸς Γνήσια,
ἀφετέρου δὲ ἀλλὰ καὶ μεγάλη σας ἔκανε
ἐντύπωση ὄχι αὐτό, ἀλλὰ ἡ εἰλικρίνειά
του στὴν ἐρώτηση ποὺ σᾶς ἔκανε καὶ
“τὶ”
σᾶς Ἔφερε Στὴ Καρδιὰ ; Καὶ τὸ δεύτερο
Ζητούμενο τῆς κάθε “Φωνῆς”
εἶναι ἡ ἐν τῷ προσκειμένῳ τῆς κάθε
σᾶς ἐνσάρκωσης μόνο ἡ Εἰλικρίνειά
σας, “Ἂν
καὶ
Πότε”
ΣΥΝΚαθίσταται
ΣΥΝΑρωγός
Ἀναστάσεων, τουτέστιν ἀκριβοδίκαιο
ἐστί ὅτι οἱ μὴ Ἀνεστηθέντες Ἔναντι
Μεγάλου Πνεύματος ἄνθρωποι, εἶναι
Πάντα μόνο καὶ οἱ μὴ Εἰλικρινεῖς.
“Ναί
ἀλλά”,
λέτε στὸ Νοῦ σας, “συμφωνοῦμε
ἀπολυτα”
! Δὲν ὑπῆρχαν “αὐτοί”,
στὴν Ἔναρξη Τῆς Πρώτης Δημιουργίας,
ναὶ κανείς τους ! Οὔτε μάλιστα καὶ
πρίν, διότι διαφορετικά, Ὁ Ὕψιστος Θὰ
ἦταν Δυνατὸ ποτέ, νὰ ἦταν Ἀτελὴς ;
Ἄρα, τὴν Δική τους ἀκόμα ἀτέλεια τὴ
μὴ τελεία ὕπαρξη τοὺς Ἐκεῖνος, Ὁ ΕΝΑΣ
τὴν ΣΥΝΥπολόγισε
Ἀπόλυτα Τέλεια, μέσα στῆς Δικῆς Τοῦ
Τελειότητας Τὸ κάθε Τοῦ Ἔργο, καὶ ποῦ
τὸ εἴδατε αὐτὸ ; Θυμᾶστε ; Μόνο Στὴν
Εὔρους ΔΙΑΦορά, ἀνάμεσά σε δυὸ Ἔντομα
ποὺ δὲν μπορούσατε νὰ ἀντιληφθεῖτε
ὁρισμένοι στὴν ἐκ διαστολῆς συνύπαρξή
τους στὸ χῶρο σας, ἀφενὸς σὲ ἀπόλυτα
διαφορετικὰ μέρη τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο
νὰ παρουσιάζεται, τὸ Ἕνα στὸ Ἀπόλυτο
Ὑπερῷο Φῶς Ἀχρόνως Ἔνχρονα Πάντα
Ἀφιθχέν, καὶ τὸ ἄλλο στὸ ὑπόβαθρο
ἀντίστοιχό τοῦ ἐκ τῶν ὑποχθονίων
“ὑποκατάστατο”
-ναί, αὐτὸ δὲν εἶναι παράδοξο- ὡς
ἀφετέρου καὶ ἡ μόνη Δυνάμενη Αὐριανὴ
Ἐλπίδα ἔλευσης διὰ αὐτὸ καθὼς εἶναι
τὸ Μόνο ΟΝ
στὸν πλανήτη ποὺ ΣΥΝΑνασταίνεται
(τὸ πρῶτο ὅν), καθὼς τὸ μόνο συνυπαρκτό
τους ἕρμα εἶναι (γιὰ τὸ δεύτερο) στὸ
νὰ συμμετέχει μὲν καὶ αὐτό, ὡς εἶναι
στὸ δοκοῦν τοῦ μόνο ὅμοιο εὖρος καὶ
συναθλούμενο μὲ τὸ κάθε ἕρμα τοῦ ζωῆς
μὲ θάνατο, ὡς προορισμό του, μὲ τὴν
“εὐμορφία”
τῆς ζωῆς του. Τὸ Πρῶτο ΟΝ
ποῦ σᾶς περιγράφουμε ὡς Φύση “ἘΝτΟΜου”
εἶναι οἱ Πράσινοι Σκαραβαῖοι, καὶ τὸ
δεύτερο μόνο ὡς ἔντομο, εἶναι οἱ
κατσαρίδες. Καὶ ἔντιμη ἡ παρατήρηση
σᾶς διὰ τὰ ὑπόλοιπα “ΕΝτΟΜα”,
ποὺ ἐλάχιστοι ἀπὸ ἐσὰς τὰ λατρεύουν
: τὶς Πεταλοῦδες καὶ τὰ Μυρμήγκια..
ναὶ θὰ θέλαμε νὰ βάλετε τίτλο καὶ
μουσική, ἀλλὰ οἱ ἄφρονες στῶν ἐγὼ
τοὺς τὴν ὑπόφυση προσκολληθέντες
ἀκόμα, οἱ μὴ ἀναγνωρίσαντες τὸ ἐλάχιστο
περὶ “Φύσης”
περὶ “Θέσης”
καὶ περὶ “Γένους”
ἅτινα ἀνάμεσα στὶς γραμμὲς τοῦ λόγου
τοῦ Μόνο Ὁ Πλούταρχος εἶχε τὴν
δυνατότητα νὰ ΟΜιλήσει
διὰ αὐτά, ἐπειδὴ τὰ Γνώριζε εἰς Βάθος
Αἰωνιότητας ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν
Πυθαγόρα ὅστις ἀφενὸς τὰ ἀγνοοῦσε,
καὶ ἀφετέρου δὲν τοὺς εἶχε πρόσβαση,
αὐτὰ δὲ τὰ θέματα δὲν θὰ τὰ δοῦν ἂν
βάζατε τὴ μουσικὴ καὶ τὸν τίτλο, ἀλλὰ
θὰ δοῦν μόνο τὴν ἐπιφάνεια τὴν
παρουσιαζόμενη καὶ τὴν ἀντιστοιχοῦσα
στὸ θλιβερὸ “instant
present”
τῆς κάθε ΣΥΝυπαρκτής
καὶ Ἐνιστάμενης Εὐκαιρίας τους, μόνο
χάνοντας τὸ μέτρο καὶ πάλι, καὶ μὴ
ἔσχοντες Μνημοσύνης καὶ Λησμοσύνης
τὰ Ὑπερβόρεια κλειδιὰ ἶνα εὕρουν τὸν
Προορισμό τους, χάνουν καὶ αὐτὴν τὴν
εὐκαιρία καὶ πάλι ὡς, ὑμεῖς γυρνᾶτε
μιὰ κλεψύδρα ἀπὸ τὴν ἄλλη τῆς πλευρὰ
! Ἄρα, ἐδῶ Ἡ Ἄχρονη Πρόνοια σᾶς Λέει:
“Παρακαλῶ,
νὰ
κρατῆστε
ὅ,τι σᾶς Λέει Ὁ
Ὕψιστος
διὰ
ἠμῶν
στοὺς Ἤχους, μὲ
τὸ
κάθε
Μέτρο τους καὶ
τὸν
Τίτλο τους, στὴ
καρδιά
σας, καὶ
ἀφῆστε
τους στὴ
μοῖρα
τους, Ὁ
Ὕψιστος
Ἔχει Ἀποφασίσει καὶ
διὰ
αὐτούς.
Ἃς ἔχετε Ἐμπιστοσύνη Στὸ
Δικό
Του Ἄκτιστο Τέλειο Τρόπο !
“. Τουτέστιν Ἡ Τοῦ Ὑψίστου Ἑνὸς
Τελειότης σὲ Ἀπόλυτο Βαθμὸ Δέον νὰ
εἶναι Ἱστάμενη καὶ ΣΥΝιστάμενη
κάθε Ὑφιστάμενης ὑμῶν ἀμφιβολίας
ἀκόμα, ποὺ εἶναι φυσικὸ καὶ ἦταν
θεμιτὸ μάλιστα νὰ εἶναι ὑπαρκτὴ διὰ
νὰ σᾶς δίδεται ὡς παρουσίαση καὶ
συνύπαρξη. Εἴδατε τί ὑπέροχο τραγοῦδι
ἀκοῦτε ; Σᾶς τὸ στέλνει “ὨςΤίς”
δηλαδὴ τὸ ὅστις, ποὺ σημαίνει καὶ
κάποιος διὰ ὑμᾶς στὴν νεοελληνική,
ἀλλὰ προτιμητέα ἐστὶ ἡ γραφὶς 6ης,
ποὺ σᾶς μίλησε σὲ μιᾶς στροφῆς δρόμου
στὴν ἀπόλυτη ἡσυχία πνοῆς ἀνέμου, σὲ
ἕνα ποτάμι δίπλα ὁ ἴδιος, ναὶ μιὰ μέρα
ποῦ ἦταν μιὰ σὰν τὶς ἄλλες διὰ τὶς
ὑμετέρες ὑποχρεώσεις, καὶ λέγατε ἀπὸ
πλευρᾶς σας: “Πῶς
Θεέ μου, ἕνα τέτοιο σημάδι διὰ
ὑμᾶς
ἀφιχθεῖναι τὸν “ἄχρηστο” στὰ
μάτια
τῶν πολλῶν ; Ποῦ
νὰ
μὴν
τὸ
βλέπουμε,
ἀλλὰ
νὰ
ἠμεθα
σίγουροι διὰ
τὴν
κάθε Παρουσία Δόξας Τῆς Ἐαυτοῦ
Τοῦ
Ὑπηρεσίας
ἔναντι Ἐσοῦ
καὶ
Μόνο
ἐπειδὴ
τὸ
Νοιώθουμε
;”
. Καὶ ποὺ ὅλους αὐτούς, ἀδιακρίτως
τοὺς δικαιολογεῖτε καὶ προσεύχεσθε
διὰ αὐτούς, ψάχνοντας ἐπιμελῶς καὶ
νὰ βρεῖτε διὰ αὐτοὺς μέχρι καὶ τὸ
δίκιο τους, (ποὺ δὲν βλέπουν ἀγάπης
φῶς στὴ πέτρινη καρδιά τους), γιατί
αὐτὸ τὸ Ὑπερβόρειο Ἄνω ἐκ Τοῦ κάθε
Κόσμου καὶ ἄνω ἐκ τοῦ κάθε Βορὰ σὲ
κάθε Κόσμο, ΟΝ νὰ ἔλθει ἐκεῖ ; Τί λόγο
εἶχε ἡ ἄφιξη Τοῦ σὲ αὐτὸ τὸ χάος τῆς
σημερινῆς ἀσχήμιας αὐτῆς τῆς πόλης
ποὺ κάποτε, ἂν καὶ κοσμοῦσε τὴν Ἀνατολὴ
καὶ τὴ Δύση μὲ τὰ ἔργα Τοῦ, σήμερα
βοῦρκος καὶ μπόχα ἐστι ; Ναὶ ἀφῆστε
τὸν τίτλο καὶ τὴ διπλὴ μουσικὴ σὲ
Ἕρμα 5ης, ὡς δημοσίευση, ἐκεῖ ποὺ ΤΟ
ΠΝΕΥΜΑ Ζεῖ
χωρὶς ΣΥΝδιαλλαγή στὴν ἀλλαγή του,
καὶ ἀφῆστε τὰ ψίχουλα ΔΙΑθεσιμα
σὲ ὅσους ἐκ τῶν ἐπισκεπτῶν Τὸ
Μεγάλο
Πνεῦμα Θελήσει,
σὲ ἄλλες μόνο ἠπείρους αὐτοὶ μόνο νὰ
δύνανται νὰ νοιώσουν ! Σαφέστατα καὶ
ναί, ἐκτός τῆς Εὐρώπης ὡς ἤπειρος
αὐτὴ ! Καὶ εἴδατε πόσοι ψάχνουν στὸ
internet τὴ δράση τῶν Ὑπερηφαιστείων
ἀκόμα, καὶ στὴ χώρα τοὺς πέραν τῆς
δικῆς σας, ἀλλὰ μὲ ἐλάχιστο
στρουθοκαμηλισμό, νομίζοντες ὅτι τὸ
Ἐρχόμενο νὰ τοὺς Δοκεῖται ἀφιχθεῖναι,
μόνο διὰ αὐτούς, νὰ ἀντιληφθοῦν στὴν
δημοσίευση, διὰ τὸ “τὶ”
τοὺς Ἑτοιμάζει Ὁ Θεὸς Οὐρανός, στὶς
Τεκτονικὲς Πλάκες τῆς Γῆς σας, διὰ
Τὴν Μονάκριβη Τοῦ Γαῖα, μὲ Ἀκρίβεια
καὶ Τελειότητα ἄνω τοῦ νοῦ τοῦ
ἀνθρώπου. Ἃς τὸ χαροῦν λοιπὸν ὅλοι
εἰς Ὥρα Μεγάλου Πνεύματος.
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2014
Γρῖφος Τῆς Ἡμέρας.
Γρῖφος
Τῆς Ἡμέρας.
Σᾶς
ρωτᾶμε τὸν α) Γρῖφο Τῆς Ἡμέρας :
Κάτι ἀπὸ τὴ σύγχρονη ἱστορία τῆς
Ἑλλάδος : Διατὶ Νὰ Ἐπέμβει Ἡ Ἴδια Ἡ
Παναγία στὶς 10/9/1943 στὸν Ὀρχομενό, καὶ
νὰ μὴν καταστραφεῖ κανεὶς ἀπὸ τοὺς
κατοίκους, ἐνῷ στὸ Δίστομο στὶς
10/6/1944 καὶ στὰ Καλάβρυτα στὶς 13/12/1943,
δὲν ἀναμείχθηκε κανεὶς οὔτε καὶ ἀπὸ
Τὶς Θεϊκὲς Ἱεραρχίες, διὰ νὰ σώσει
τὸν ὁποιονδήποτε ἐνσαρκωμένο, διὰ τὰ
ἀντίστοιχα ἐκεῖ γεγονότα τοῦ Β’
Παγκοσμίου Πολέμου, ἐκτός τῶν ὅσων
ἔπρεπε νὰ σωθοῦν καὶ σώθηκαν.
Σαφῶς
δύσκολο σᾶς εἶναι νὰ καθορίσετε
Ἀπάντηση σὲ Εὖρος Πεπρωμένου μὲ Βάση
Ἐπαλήθευσης ὄχι Τὴν Εἱμαρμένη, ἀλλὰ
τὸ Πεπρωμένο στὸ γιατί νὰ σωθεῖ ὁ χ
καὶ ὄχι ὁ ψ ; Ἄρα σᾶς παραδίδω καὶ τὸν
β) Γρῖφο Τῆς Ἡμέρας : ὅταν ἔχετε
ἔλευση παρομοίων γεγονότων «ποιὸς»
ὁρίζει Τὸ Μέλλον τοῦ καθενὸς ; Δηλαδὴ
εἰς ποίους καὶ γιατί, ΔΙΑσωση αὐτῶν
Ἐπιχειρεῖ Τὸ Πεπρωμένο ἐφόσον εἶναι
ἐνσαρκωθέντες, ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ, καὶ
σὲ ποίους Ἀναδομεῖ τὴν Σωτηρία τους
Ἡ Εἱμαρμένη καὶ διατὶ ;
Καὶ
ὁ δυσπρόσιτος στὸ νὰ ἀπαντηθεῖ εἶναι
ὁ ἑπόμενος γ) Γρῖφος Τῆς Ἡμέρας :
Ποιοὶ ἄνθρωποι, ἐνῷ εἶναι ἐνσαρκωμένοι
ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔχοντες καὶ τὰ καλύτερα
συμβόλαια ὑπογράψει ἀνάθεσης ἐργασίας,
πρὶν ἀναχωρήσουν ἐκ τοῦ Ἐπέκεινα διὰ
νὰ ἐνσαρκωθοῦν γιὰ ἐδῶ, ἐνῷ αὐτοὶ
εὑρίσκονται ἤδη ἀπὸ ἐδῶ ἐνσαρκωμένοι
ἔναντι Τῆς Αἰωνιότητας χάνουν ἀπὸ
ἐδῶ ἕως τοῦδε ἀφενὸς Τὸ κάθε Μέλλον
τους καὶ ἀφετέρου Τὸ Μέλλον Τοῦ
Μέλλοντός τους, καὶ γιατί ;
Qwan
- Yin !
29/12/2014
Τοῖς
ἐγρηγορόσιν
ἕνα
καὶ
κοινὸν
κόσμον εἶναι,
τῶν
δὲ
κοιμωμένων
ἕκαστος
εἰς
ἴδιον
ἀποστρέφεσθαι
(Γιὰ τοὺς ξύπνιους ὑπάρχει ἕνας καὶ ὁ ἴδιος κόσμος,
ἐνῷ
οἱ
κοιμισμένοι
στρέφονται ὁ
καθένας
σὲ
ἕνα
δικό του,
ὑποκειμενικὸ
κόσμο).
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014
27-12-2014 Lettre Ouverte
Lettre
Ouverte
σὲ
ἕναν
Ἐξοστρακισθέντα….
ΧΡΗΣΤΟΣ
ΘΗΒΑΙΟΣ - Ο ΑΜΛΕΤ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
Σοῦ
γράφω πάλι ἀπὸ ἀνάγκη,
ποὺ
ἐσὺ δὲν ἔχεις.
Σοῦ
γράφω λέγοντάς σου
στὴν
Ὕστατη Ὥρα μπορεῖς,
ἂν
θέλεις.
Σοῦ
γράφω
ἀπὸ
ὑπέρβαση συμπόνιας
στῆς
τύφλας σου τὸ Εὖρος,
ἐπειδὴ
αὐτὸ τὸ εἶχα καὶ ἐγώ,
ἐπειδὴ
οὔτε ἐγὼ ἤθελα,
κάθε
φορᾷ
ποῦ
ἤμουν στὴ θέση σου.
Ὅμως
μᾶς Δίνει Ὁ Ὑπέρτατος
Τῆς
Ἁγίας Τοῦ Ὥρας
τὸ
θάρρος νὰ σοῦ πῶ
ὅτι
ἤμουν ἀνάξιος
τῶν
ὅσων διὰ ἐμὲ
πιστεύεις
καὶ ἐσύ..
Διότι
σᾶς κορόϊδεψα
πολὺ
ὅλους σας,
ἀλλὰ
Τὸν Ὑπέρτατο Θεό,
δὲν
μπόρεσα ὅσο καὶ ἂν
συνέχεια
ὅλους σας,
σᾶς
κοροΐδευα…
Κανεὶς
δὲν δύναται,
Τὴν
Ἄκτιστο Δικαιοσύνη Τοῦ
νὰ
Τῆς πεῖ λέξη…
Ἄλλωστε
θεὸς δὲν εἶμαι.
Ποτὲ
δὲν ἤμουν, οὖτες αὐτὸ
δὲν
τόλμησα νὰ σᾶς τὸ πῶ,
διὰ
ὅλες αὐτὲς τὶς φορὲς ..
«Ποῦ»
τόσο σᾶς κορόϊδεψα..
Ἔχω
ζητήσει νὰ συγχωρηθῶ
ἀπὸ
αὐτοὺς ποῦ πολὺ
ποτέ
μου δὲν τίμησα
σὲ
καμιὰ ἐνσάρκωσή μου
στὴ
γῆ αὐτή.
Καὶ
δὲν δύναμαι
ἄλλο
αὐτὸ νὰ ζητῶ..
ναὶ
οὖτες διὰ αὐτό,
βλέπεις
δὲν ἤμουν
ποτέ
μου ἄξιος,
ναὶ
ὡς ἐνσάρκωση
ἄτολμος
ἤμουν,
καὶ
ἐπειδὴ καὶ ἐσὺ
μὲ
ἀντιγράφεις,
ἄρα
καταλαβαίνεις
μέσα
στὶς νότες τῶν ἤχων
τὸν
πόνο τῆς ἀνάξιας καρδιᾶς μου
διὰ
ὅσα ἔκανα καὶ περισσότερο
διὰ
ὅσα δὲν ἔκανα.
Εὔχομαι
νὰ νοιώσεις,
Ὅ,τι
δὲν λέω,
ἐπειδὴ
ποτέ μου δὲν τὸ ἔνοιωσα
οὔτε
ἐγὼ ὅ,τι ἐδῶ σοῦ λέω..
27/12/2014
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)