Συγχωρώ…κάνω
χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα,
με τον άλλο,με τον άλλο…
Κάνω χώρο
να χωρέσουμε μαζί.
Συγχωρώ , σημαίνει
βλέπω τον άλλο όπως είναι, με την αμαρτία
του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα
τα βαρίδια του και τα ελαττώματά του,
και λέω: “θα
σε κουβαλήσω , όπως ένα σταυρό, θα σε
κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού,
είτε το θέλεις είτε όχι”.
Και
είτε είσαι καλός είτε είσαι κακός, θα
σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω
μπροστά Στον Κύριο και θα πω:
“Κύριε,
όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον
άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί.
Τώρα είναι δικό Σου το θέμα να τον
συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου
συγχώρεσης, με Το Άπειρο Έλεός Σου, και
να τον δεχθείς στην αγκαλιά Της Αγάπης
Σου! “.
(από το διαδίκτυο τό βρήκαμε με την παραπάνω εικονογράφησίν του, μόλις είχαμε λάβει το παρακάτω μήνυμα)
Νὰ μὴν πτοεῖσθε ἀπὸ τὶς ἐνοχλήσεις τῶν ἰδιοτροπιῶν κάθε χαρακτῆρα συνανθρώπου σας, εἰδικὰ ἀπὸ τοὺς κοντινούς σας ἀνθρώπους.
Ἂν κάνουν λάθη χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, ἐσεῖς γιατί τοὺς κρίνετε μὲ αὐστηρότητα ὅταν ἄλλους συναδέλφους εἰς τὴν ἐργασία σας, ἐκείνους πρώτους ποὺ ἐσκεμμένα ἀπὸ ἐγωιστικὸ συμφέρον σᾶς μειώνουν, ἢ ὑπονομεύουν τὴν ἐργασία σας, στηλιτεύετε τὰ λάθη τους, ἐπειδὴ ἔχετε δίκιο κατὰ τὴν δική σας πάντα ἄποψη, καὶ δὲν τοὺς συγχωρεῖτε.
Συγχωρῆστε ἐκείνους πρῶτα, καὶ μετὰ ἐλᾶτε μὲ συμπόνια νὰ δεῖτε ὅτι ἀκόμα κάθε λάθος ἀνθρώπου ποὺ σᾶς ἀγαπᾶ, εἶναι καὶ αὐτὸ δυνατὸν νὰ τὸ ξεπεράσετε διότι δὲν εἶχε σκοπὸ νὰ σᾶς βλάψει.
Τότε μήπως ἐπειδὴ πολὺ καιρὸ ἀσχολεῖστε μὲ τὸ τί κάνουν οἱ ἄλλοι γύρω σας, εἰς τὴν ἐργασία σᾶς ἀπέναντι σᾶς, ἔτσι ἀπὸ κεκτημένη ταχύτητα χωρὶς ὑπομονὴ κρίνετε ὅλους τούς ἄλλους ;
Γιατί δὲν συγχωρεῖτε ὅλους πρὶν κριθεῖτε ἀπὸ «Τὸν Ὑπερύψιστο Κριτὴ !» εἰς τὴν ὥρα τῆς Κρίσης σας ;
Φυσικὰ καὶ ἐμένα ὁρισμένοι ἀνάμεσα σας ἀπὸ τὴν προτελευταία μετενσάρκωσίν μου κοντά σας, μὲ κρίνουν συνέχεια, διὰ τὰ λάθη μου καὶ τὶς παραλείψεις μου, ἐπειδὴ τὰ ἐλαττώματά μου, τὰ βλέπουν ἀκόμα σὰν ἀγκάθια εἰς τὴν μνήμην τῆς κάθε μίας καρδιᾶς τους. Προσπαθῶ νὰ αἰτοῦμαι μόνο τὸ κάλλιστα ἀφιχθεῖναι διὰ αὐτούς, ἀπὸ ὅλα, ὅσα «Ὁ Ὕψιστος !» «Ξέρει !» ὅτι ὄχι μόνον δύνανται βαστάζειν αὐτοί, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ ἀξίζουν, ἀπὸ ὅσα ἐκεῖ προσπαθοῦν, καὶ περισσότερα ἀκόμη.
“14ος Ἀπόστολος”,
ἐπειδὴ ὑπολείπομαι προσοχῆς σας, ἐξ ὅσων
ὁ ἐκεῖ μετενσαρκωθεῖς 4ος Μάγος,
ὡς μόνο ἕνας ἐξ αὐτῶν
καὶ γιὰ τοὺς δυὸ συνεαυτοὺς τοῦ ἐκποιεῖ.
3 : 33 μ.μ.
25 3 2025
Δὲν κρίνει Ὁ Θεὸς τὸ χριστιανὸ ποὺ ἁμαρτάνει, ἀλλὰ γιατί δὲν μετανοεῖ.
Τὸν ν’ ἁμαρτάνει κανεὶς καὶ νὰ μετανοεῖ, εἶναι ἀνθρώπινο.
Τὸ νὰ μὴ μετανοεῖ, ὅμως, εἶναι γνώρισμα τοῦ διαβόλου καὶ τῶν δαιμόνων του.
Γι’ αὐτὸ λοιπόν, παιδί μου, θὰ κριθοῦμε: Γιατί δὲν ζοῦμε συνεχῶς μέσα στὴ μετάνοια.
Ἅγιος Νήφων ὁ Κωνσταντιανής
